La deutsche vita: Fahrrad

Foto: la deutsche vitaIk heb een leuke nieuwe baan bij een internationaal bedrijf in Z. Mijn fiets is mee verhuisd naar mijn doordeweekse woonplaats (de weekenden breng ik in Berlijn door) en ik heb me voorgenomen om elke dag naar het werk te fietsen. Maar op de derde dag gebeurt het…

Op het werk is alles nieuw en dat kost veel energie. Na mijn derde werkdag bij het bedrijf ga ik om 18.00 uur vermoeid van alle indrukken en talen naar buiten en verheug me op mijn verfrissende ritje door het groen. Maar als ik op mijn trouwe Gazelle wil stappen, tref ik tot mijn teleurstelling een lekke achterband aan!

Mijn nieuwe collega’s A. en C. komen het gebouw uit en zien mij beduusd bij het fietsenrek staan. ‘What’s going on?’ Ik wijs naar de band en ze bieden gelijk hulp aan. C. twijfelt niet lang, klapt de stoel van de bijrijder dicht en schuift het dak van haar knalrode Fiat 500 cabrio open. ‘I’ll take you home! And your Fahrrad!’ Samen tillen we de zware Gazelle door het open dak heen op de achterbank. C. propt het dekentje van de hond ertussen als bescherming.

Foto: Fiat 500 cabrioDe fiets is op de achterbank van het minuscule autootje geklemd en het stuur met mandje steekt uit het open dak. Ik moet half gebukt ónder de fiets zitten. ‘This must be against all German rules and regulations’, proest mijn chauffeur. Ik zet mijn capuchon op, want het is natuurlijk net een van de koudste dagen in mei. C. is eigenlijk snipverkouden en rijdt nu met opengeschoven dak en wapperende haren de autoweg op.

Ze zet me voor mijn huisdeur af en we tillen mijn fiets moeizaam door het dak heen het autootje uit. ‘I don’t know how to thank you’, stamel ik. Van bedankjes wil ze niks weten. Ze heeft stiekem een beetje genoten van het avontuur. ‘Normally I’ve got such a boring life.’

PS
La deutsche vita is een reeks blogartikelen over mijn dagelijks leven, zonder taalkundige inslag, maar er komen ook wel weer traditionele Typisch Duits-artikelen!

Advertentie