Krimskrams

Foto: KrimskramsToen ik voor het eerst bij V. de woonkamer binnenkwam, trof ik daar een tafel met stoelen, een bank, een laptop en een plant aan. Meer niet. Bij thee en koekjes voelde ik me weliswaar welkom, maar toch vond ik het een beetje ongezellig zonder Krimskrams

Ontspullen

Tegenwoordig zijn ‘ontspullen’ en ‘minimalisme’ in de mode. Ik ken minstens drie mensen die er fervente aanhangers van zijn. Zij bezitten alleen spullen die ze absoluut nodig hebben en ze voelen zich opperbest in een kale ruimte. Ze komen nooit in de verleiding om bij Ikea allerlei Gedöns te kopen of van de vlooienmarkt Trödel mee te nemen. Kortom, bij hen in huis tref je geen Krimskrams (prullen, rommel) aan, maar gecultiveerde leegte – en soms een lichte galm. Een goed voorbeeld van zo iemand is D. In haar prachtige nieuwe huis zijn de meubels strak en functioneel en de stijlvolle kamers kunnen zo in een catalogus prijken. Een Schrankwand is er niet (wat zou ze er ook in moeten zetten?), de tafel is leeg (op een keurige vaas bloemen na) en er slingert nergens wat rond.

Zooi

Toen D. bij mij thuis op de bank zat, zal ze het wel een enorme zooi hebben gevonden. Ze was omringd door een samenraapsel van kussens, kaarsenhouders en schemerlampjes. Links een rek vol boeken en tijdschriften, een oude familiefoto, een door ex-collega’s gesigneerd potje en een trommel uit Egypte. Rechts de oude gitaar van mijn moeder en een overvol cd-rek. En vóór haar de antieke schrijfmachine van de opa van mijn vriend, de ouderwetse lamp van zijn oma en een kleed dat ik meebracht uit Suriname. Krimskrams in overvloed, waar je ook kijkt! Ik denk dat D.’s handen jeukten om te gaan ontspullen…

‘Plädoyer für mehr Krimskrams

De redactie van NEON hield laatst een ‘Plädoyer für mehr Krimskrams‘ en verwees daarbij naar een artikel in het magazine GEO. Auteur Lee Randall legt daarin uit dat de prullen in huis – hoe waardeloos of nutteloos ook – zijn persoonlijkheid mee bepalen. Al zijn Krimskrams, Krempel of Schnickschnack is verbonden met herinneringen en geeft hem houvast en troost. Als hij zijn huis als een gek zou gaan ontspullen, zou het aan persoonlijkheid verliezen en een neutrale plek worden, voor hemzelf en voor wie er te gast is. Zo ongeveer voelde het in de woonkamer van V.: alsof ik in de wachtkamer van een tandartspraktijk zat. Maar dan met koekjes.

Kortom, er is niks mis met een beetje Krimskrams. Desondanks vind ik het zelf ook veel te vol in huis. Daarom deed ik laatst een poging tot opruimen en ging vastberaden met het boekenrek aan de slag. Uiteindelijk bracht ik welgeteld vijf boeken weg, gooide één kapotte kaarsenhouder in de vuilnisbak en borg een fotolijstje en wat beeldjes op in een doos. Zo staat er alvast ietsje minder Krimskrams, maar het is rustgevend dat de prullen waaraan ik gehecht ben er stiekem nog wel zijn…

Advertentie