ruck zuck

Foto: ruck, zuckM. gaf me enthousiast een recept voor een Ruck Zuck-brood en moedigde me aan om dat eens te proberen. Ik was sceptisch. Waarschijnlijk bak ik er zonder de hulp van Dr. Oetker niets van…

Dode gist

Brood bakken leek mij altijd iets voor gevorderden. Vooral het ingrediënt gist boezemt mij angst in. Niet alleen omdat mijn moeder er vroeger bulten van kreeg, waardoor ze jarenlang haar toevlucht nam tot Duits zuurdesembrood en rijstwafels. Gist staat er ook om bekend dé oorzaak te zijn voor mislukkingen bij het bakken. Ik heb me één keer aan een Osterzopf (luchtig paasbrood) gewaagd; na uren wegen, kneden, zuchten en wachten kwam er een miezerig rolletje uit de oven waarop ik mijn tanden bijna stuk beet. “Je gist was waarschijnlijk al dood voor het deeg de oven in ging”, gaf C. als oorzaak, die een stuk beter is in bakken dan ik. Sindsdien was ik ervan overtuigd dat ik een gistmoordenaar ben en dat ik brood bakken beter aan experten over kan laten.

Klaar in een wip

Toen kwam M. met haar recept voor een Ruck Zuck-brood. Het recept is simpel, het deeg hoeft niet van tevoren te rijzen en het is niet nodig om de oven voor te verwarmen. “Es geht wirklich ruck, zuck!”, verzekerde ze mij: dit brood was in een handomdraai klaar en het was nog lekker ook. De uitdrukking ruck, zuck (uitgesproken ‘roektsoek’) bestaat uit de onderdelen ruck en zuck (duhhh…). Ruck, van het werkwoord rucken, is een ruk, schok of stoot; zuck komt van zucken, wat zoiets als (stuip)trekken betekent (Van Dale). Zodoende duid je in de Duitse spreektaal met ruck, zuck aan dat iets heel snel gebeurt of moeiteloos gaat; in een vloek en een zucht, zou je kunnen zeggen (regionaal ook wel ‘in een vloek en een scheet’, maar dat is in de keuken wat minder appetijtelijk).

Rucki zucki

Voor ik aan de slag kon met het recept voor het Ruck Zuck-brood moest ik een vracht boodschappen doen. Het identificeren van verschillende zaden en pitten in de winkel kostte ongeveer een halfuur. Tel daar nog een halfuur bij voor het vergelijken en kiezen van diverse Duitse soorten meel (de blog van ene Xandra helpt). Vervolgens moest ik met de allerhoogste concentratie het frêle blokje gist levend van de supermarkt naar mijn aanrecht begeleiden. Het deeg had ik wél in een handomdraai klaar! Een uur later haalde ik een dampend én (hoera!) gerezen brood uit de oven. Het smullen kon beginnen. Helaas is zo’n brood ook ruck, zuck op – misschien heet het dáárom zo.

P.S. Liefhebbers van verkleinvormen à la Schleppi (laptop) en juti (goed) bakken hun broodjes natuurlijk rucki, zucki. En dat vinden we uiteraard supi.

Advertenties