spießig

Foto: spießigTrouwen? Spießig. Elk jaar naar Mallorca? Spießig. Een Schrankwand in huis? Spießig. Wat er nou wel of niet spießig is en waarom, weet volgens mij niemand. Maar één ding is duidelijk: iedereen probeert hardnekkig om niét spießig te zijn, vooral in Berlijn…

Kleinburgerlijk

Spießig is een korte vorm van spießbürgerlich. In de middeleeuwen waren de Spießbürger het deel van de bevolking dat zich met een spies verdedigde. Deze burgers genoten toen nog enig aanzien, maar dat is in de loop der eeuwen veranderd (Wikipedia). Volgens Van Dale is spießig tegenwoordig hetzelfde als wat wij ‘kleinburgerlijk’, ‘bekrompen’ noemen, en in Berlijn is Spießer bijna een scheldwoord. Het hangt sterk samen met de buurt waar je woont. Woon je in Steglitz, dan ben je per definitie een Spießer. Neem je dan ook nog allerlei tradities in acht, zoals na Feierabend bij je schoonmoeder aanschuiven voor Kaffee & Kuchen en de avond op de bank doorbrengen bij de vertrouwde aanblik van je tv en je Schrankwand, dan ben je een Oberspießer. De enige manier om het Spießertum (kleinburgerlijkheid) af te schudden, is om met een bierflesje in de hand de metro naar Kreuzberg te nemen en de nacht door te brengen in een alternatieve club. Oh pardon, tegenwoordig bevindt de undergroundscene zich in Neukölln. Of was het nou Wedding?

Huisje, boompje, beestje

Ik ben opgegroeid in een Vlaamse gemeente waar katholieke gezinnen in huizen met tuinen wonen en waar men bezorgd fronst wanneer je vertelt dat je op je 35ste in een huurflat woont, geen vast werk hebt, geen trouwplannen hebt en dat je uit de kerk bent getreden. In Berlijn is het net omgekeerd. Een huisje-boompje-beestjeleven vindt men niet nastrevenswaardig, maar spießig. Alternatief, cool en ‘vrij’ zijn is de ideale levenswijze. Tot welke absurde toestanden dat leidt, zie je in deze bekende reclamevideo. En zo blijkt dat het etiket ‘burgerlijk’ of ‘bourgeois’ verschillend ingevuld kan worden. Terwijl een heel aantal Vlaamse leeftijdsgenoten mijn levenswijze alternatief en vrij vindt, ben ik in de ogen van Berlijners een Spießer – want ik woon in Steglitz en drink geen bier. Op je 35ste in een huurflat wonen en geen werkzekerheid hebben is in Berlijn zo ongeveer de norm, daarom heersen hier andere criteria van burgerlijkheid.

Zo doet in Berlijn iedereen zijn uiterste best om niét spießig te zijn. Een bevriend echtpaar uit Steglitz – toegegeven, een slechter uitgangspunt kun je niet hebben – verkondigde trots dat ze met hun baby een paar maanden in een camper door Nieuw-Zeeland gingen trekken. Maar zelfs dát mocht niet baten. Onze meedogenloze Grufti-vrienden uit Wedding hadden meteen hun oordeel klaar: mega-spießig!

Advertentie

Een gedachte over “spießig

  1. Wat grappig dat je in Berlijn een Spießer bent, als je in het stadsdeel Steglitz woont. Mijn moeder is daar in 1911 geboren, maar had absoluut niets spitsburgerlijks.

Reacties zijn gesloten.