Schlaraffenland

Foto: SchlaraffenlandEen vos voor het raam als je ’s morgens het gordijn opentrekt? Het is me al een paar keer overkomen. Het zal misschien verbazen, maar die bruinrode beestjes hebben het in Berlijn naar hun zin. De stad is voor vossen een Schlaraffenland, aldus een mooie reportage op RBB

Luilekkerland

In de stad is het voor vossen prima toeven. Ze komen zonder veel moeite aan voedsel: er liggen overal (dus niet alleen in de Speckgürtel!) restjes lekkers voor het oprapen en er is rondslingerend afval in overvloed om te verslinden. Reden genoeg om Berlijn een Schlaraffenland voor vossen te noemen: een paradijs vol heerlijkheden waar je naar hartelust kunt luieren. Kortom, een ‘luilekkerland‘ of ‘land van melk en honing’. Het Duitse woord Schlaraffe verwijst naar een levensgenieter en heeft zijn oorsprong in het Middelhoogduits slūraffe, wat zoveel betekende als ‘een luie aap’ (Duden). Het bestanddeel slūr betekende oorspronkelijk zoiets als ‘rondhangen’, ‘lanterfanten’. (Als mijn blog ‘Typisch Nederlands’ heette, zou ik trouwens een bijdrage over ‘lanterfanten’ schrijven. Geweldig woord!)

Duits brood

Is Berlijn voor ons mensen ook een Schlaraffenland? Wat het eten betreft, is niet iedereen het daarover eens. Terwijl de een geniet van Döner of Eisbein zijn die gerechten voor anderen een verschrikking. Geen nood: er zijn ook tal van vegane lekkernijen te verkrijgen in trendy Berlijnse restaurantjes. Ondanks de culinaire veelzijdigheid van de stad hoor ik diverse Nederlanders in Berlijn mopperen, vooral over het Duitse brood. Bij de Berlijnse bakker missen ze hun Hollandse boterham in het aanbod. En dat terwijl laatst in een tijdschrift stond dat Duitsland het Schlaraffenland voor broodliefhebbers is! Gelukkig kan de Nederlander die tussen SauerteigDinkel en Malz (zuurdesem, spelt en mout) zijn meug niet kan vinden, altijd nog uitwijken naar het industrieel verpakte sponzige toastbrood van de supermarkt.

Schaduwzijde

Toen mijn Belgische vriend M. op bezoek kwam en ik hem een zonovergoten Berlijn liet zien, zei hij, terwijl hij van zijn Alster nipte: “Jij geniet hier wel van het leven, hè?” Dat deed ik inderdaad. Intussen ben ik exact negen (9!) jaar in Berlijn en heb ik ook de schaduwzijde van het leven in deze stad ervaren – zoals het feit dat goeie banen hier niet bepaald voor het oprapen liggen. Voor werkzoekende hogeropgeleiden is Berlijn zeker geen Schlaraffenland. Ondanks mijn frustratie probeer ik toch te blijven genieten, al is het maar van de kleine dingen in het leven. Zoals vers Malzbrot met Hollandse kaas of een nieuwsgierige vos voor mijn pas gewassen raam.

Advertenties

4 gedachtes over “Schlaraffenland

  1. Inderdaad: Berlijn (en heel Duitsland) is een Schlaraffenland voor broodliefhebbers en zelf vind ik het Duitse brood veel lekkerder dan het Hollandse; vooral als er een lekkere, knapperige korst omheenzit. Ga ook nooit weg uit Duitsland, zonder er een brood, Harzer Käse, Tilsiter, Thüringer Rotwurst, Zwiebelwurst en een fles Doppelkorn gekocht te hebben.

Commentaar schrijven

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s