OmU

Foto: OmUGisteren een heel bijzondere film gezien: Cobain – Montage of Heck. Mijn punkrocker en ik zijn voor deze documentairefilm van jwd naar het hippe Kreuzberg gereden. In de kleine Sputnik-Kino liepen wij er tussen de hipsterbaarden, houthakkershemden en veggiesandalen een beetje verloren bij. Maar de documentaire – uiteraard OmU – over mijn tieneridool Kurt Cobain was het allemaal waard.

De afkorting OmU kom je in de Duitse filmindustrie tegen en staat voor ‘Originalfassung mit Untertiteln‘. ‘Tegenkomen’ moet je letterlijk opvatten, want in Duitsland worden films en series vrijwel altijd in het  Duits nagesynchroniseerd. Zelden krijg je de oorspronkelijke film met Duitse ondertiteling voorgeschoteld.

Bruce Willis en Gérard Depardieu

Nasynchronisatie leidt tot hilarische vaststellingen als je de eigen stemmen van bekende acteurs gewend bent. Zo viel het mij bij het zappen tussen twee Duitse zenders op dat Bruce Willis en Gérard Depardieu in het Duits identiek klinken. Research wees uit dat een zekere Manfred Lehmann zijn stem aan beide acteurs verleent! Dat is voor Nederlandstaligen absurd, maar voor Duitsers de normaalste zaak van de wereld. Zij schrikken zich een hoedje als ze Sean Connery’s echte stem voor het eerst horen. Duitsers hebben er geen benul van dat Fran ‘the Nanny‘ Drescher in werkelijkheid zo’n markante nasale stem heeft.

Lang leve ondertiteling

Nasynchroniseren – ik kan er niet aan wennen. Ik krijg rillingen als Denzel Washington zijn mond opendoet en ik een vale, blanke stem hoor. Het lukt me zelfs na al die jaren niet om op tv naar de tekenfilmserie The Simpsons te kijken zonder me aan de Duitse stemmen van Flanders en Krusty te ergeren. Gelukkig maken Duitse bioscopen een uitzondering als het om “künstlerisch anspruchsvolle Filme” (Wikipedia) gaat: bij De Bijzondere Film, zoals Cobain – Montage of Heck, vertonen ze in plaats van een Duitse versie wél de OmU. Gelukkig maar! Want als Manfred Lehmann de stem van Kurt Cobain had gedaan, was ik gillend de bioscoop uit gerend.

Advertentie

Een gedachte over “OmU

  1. Wat me nogal wel opvalt is dat vooral nogal potige mannen met een diepe stem wel eens een hoog piepstemmetje in het Duits krijgen. Zo keek ik een keer een film met de reus Michael Clarke Duncan die echt door een iel mannetje werd nagesynchroniseerd wat een lachwekkend resultaat had.

    Nasynchronisatie is sowieso vreemd voor de meeste Nederlanders omdat het hier alleen voor kindertelevisie veel wordt gedaan, en daar kom je inderdaad ook steeds dezelfde stemmen voor andere personages ‘tegen’.

    Ik denk wel dat het feit dat in Nederland en Denemarken alles wordt ondertiteld er aan bijdraagt dat de kennis en uitspraak van Engels van een relatief hoog niveau is. Zelfs bij de Duitse jeugd van tegenwoordig merk je dat àls ze al goed Engels kunnen, de uitspraak vaak nogal knuddig is met het bekende Denglishe effect waarbij elke letter met nadruk uitgesproken wordt… maarja, een beetje standaardduitser hoort Engels natuurliijk nooit op TV of in de film.

Reacties zijn gesloten.